पथरी, २० कात्तिक । गाईवस्तुलाई साङ्लोमा बाँधेको त तपाईंले देखेकै हुनुपर्छ। कुकुर, बाख्रा र भैंसीलाई खलामा वा गोठमा सिक्रीले क कसेको दृश्य पनि नौलो होइन। तर, मोरङको उर्लाबारीमा आइपुग्दा भने यो भूगोलको नियम केही फेरिएको छ; यहाँ त चिया पसलका निर्जीव काठका कुर्सी र बेन्चहरूलाई समेत रातारात ‘भाग्न नदिन’ फलामका बाक्लो साङ्लो र ताला लगाउनुपर्ने अचम्मको दिन आएको छ !
सुन्दा अचम्म लाग्न सक्छ, तर यो कुनै काल्पनिक कथा होइन, उर्लाबारी बजारको ताजा र कसिलो यथार्थ हो। बेलुका पसलको सटर बन्द गरेर घर फर्किएका चिया व्यवसायीहरू जब बिहान आफ्नो पसल खोल्न आउँछन्, उनीहरूको सातो उड्ने गरेको छ। दिनभर ग्राहकलाई स्वागत गर्ने काठका सोझाम्सा कुर्सी र बेन्चहरू रातारात सडकको बीचबीचमा पुगेर ‘विश्राम’ गरिरहेका भेटिन्छन्।
मंगलबार राति उर्लाबारी नगरपालिका–४ स्थित नगरपालिका कार्यालयकै छेउमा रहेको कार्की चिया पसलमा ठ ακ यही नौटंकी दोहोरियो। राती–राती को आएर ती बेन्चहरूलाई सडकको बीचमा पुर्याउँछ, कसैलाई पत्तो छैन। यी कुर्सीहरू आफैँ हिँडेर गएका हुन् कि यिनलाई कसैले ‘जादूको छडी’ लगाएर डोर्याएको हो, त्यो भने रहस्यकै गर्भमा छ। स्थानीयहरू जिस्किएर भन्न थालेका छन्- "उर्लाबारीका कुर्सीहरूमा रात परेपछि पक्कै पनि घुम्ने रोग लाग्छ !"
कुर्सी र बेन्चहरूको यो रातको पदयात्रा मात्रै व्यवसायीहरूको टाउको दुखाइको विषय बनेको छैन। यहाँ त पसल बन्द भएपछि त्यसैका पेटी र कौसीमा इँटा जोडेर ‘पिकनिक स्पट’ बनाउने विकृति मौलाएको छ। रातिको निस्तब्धतामा पसल परिसरमै आगो बालेर भात पकाउने, खाने र मनपरी गर्ने प्रवृत्ति बढेको छ।
दिनभर पसिना बगाएर गुजारा चलाउने साना व्यवसायीहरूका लागि यो गतिविधि ‘टाउकोमा तरबार झुन्डिए सरह’ भएको छ। पसलका सामान यताउता छरपस्ट पार्ने त छँदै छ, त्यसरी जथाभावी आगो बाल्दा जुनसुकै बेला ठूलो आगलागी भई करोडौँको सम्पत्ति खरानी हुने खतरा बढेको छ।
यस्तो ‘असामाजिक हुलदङ्गा’ र मनपरीबाट आजित बनेका उर्लाबारीका चिया व्यवसायीहरूसँग अन्ततः एउटै उपाय बाँकी रह्यो- कुर्सी र बेन्चहरूलाई फलामको साङ्लोले बाँध्ने !
ग्राहकको सुविधाका लागि खुला रूपमा सजाइने काठका बेन्चहरू अहिले पसलका ग्रिल वा खम्बामा फलामको सिक्रीले बेरेर ताला लगाइन्छ। कल्पना गर्नुहोस् त- पसल बन्द गरेपछि मान्छेहरू त आरामले घरमा सुत्छन्, तर पसलका कुर्सीहरू भने चोरी हुने वा राति–राती सडकको हवाइजहाज बन्ने डरले सिक्रीले जेलखाना जस्तै गरी बन्दी बन्नुपरेको छ ।
सार्वजनिक स्थानमा हुने यस्ता अराजक गतिविधिले उर्लाबारीका व्यवसायीहरूलाई त्रसित मात्रै बनाएको छैन, स्थानीय सुरक्षा प्रशासनको भूमिकामाथि पनि गतिलो प्रश्न उठाएको छ। नगरपालिका कार्यालयकै नाकको फेदमा भइरहेका यस्ता हर्कतहरूले कानुनी राज्यको उपहास गरिरहेको प्रष्ट देखिन्छ।
यदि समयमै यस्ता उपद्रवीहरूलाई नियन्त्रणमा लिइଲिएन भने, भोलि उर्लाबारीका चिया पसलका बेन्चहरू मात्र होइन, सिंगो बजार नै साङ्लोमा बाँध्न पर्ने दिन नआउला भन्न सकिन्न। त्यसैले, सम्बन्धित निकायको बेलैमा ध्यान जाओस – नत्र उर्लाबारीका कुर्सीहरूको यो ‘राताराते यात्रा’ ले कुनै दिन ठूलै दुर्घटना निम्त्याउन सक्छ!
